Sukces naszej uczennicy

 Sukces naszej uczennicy Patrycji Rybczyńskiej z klasy 3TE – wyróżnienie w VI edycji Ogólnopolskiego Konkursu Historyczno-Plastycznego „W kręgu poezji i prozy lagrowej więźniarek KL Ravensbruck”. Już od lat podstawowym celem konkursu jest uczczenie pamięci kobiet, które w czasie II wojny światowej trafiły do niemieckiego obozu koncentracyjnego Ravensbrück a także rozwijanie wśród młodzieży świadomości historycznej oraz ludzkiej wrażliwości. Patrycja przygotowała portret Jadwigi Kauczor – jednej z więźniarek Ravensbrück, której zawiłe losy stanowią bardzo interesujący przedmiot badań historycznych. 

Jadwiga Kauczor 

Była Ślązaczką - polską harcerką i nauczycielką ale ze względu na miejsce zamieszkania miała obywatelstwo niemieckie.  Urodziła się 18 września 1917 roku w Strzeleczkach na Opolszczyźnie. Jej rodzice prowadzili gospodarstwo rolne. Wychowana w patriotycznych wartościach chciała zostać polonistką. Po maturze rozpoczęła w tym kierunku studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przed wybuchem II wojny światowej aktywnie działała w  harcerstwie i pełniła funkcję zastępczyni Naczelnika żeńskiego ZHP. Jako obywatelce Niemiec, nazistowskie władze zarzucały jej zdradę państwa niemieckiego oraz działania dywersyjne na rzecz Polski. Po ataku III Rzeszy na II RP we wrześniu 1939 r. została aresztowana przez gestapo i przesłuchiwana w więzieniu w Klagenfurcie. Nie dała się złamać. W listopadzie 1940 roku została ponownie aresztowana i osadzona w więzieniu w Breslau, gdzie spędziła 16 miesięcy. W marcu 1942 roku trafiła do obozu koncentracyjnego Ravensbrück, a następnie została skazana na ciężkie więzienie dla kobiet w Jauer (dzisiejszy Jawor), gdzie przebywała do listopada 1944 roku. Po zakończeniu wojny Jadwiga angażowała się w organizowanie szkolnictwa w powiecie prudnickim i otrzymała pracę w Liceum Żeńskim w Prudniku. Niestety po ustaniu wojennej zawieruchy - ze względu na swoje pochodzenie - znowu została uznana za wroga i „obcego”. Musiała ratować się ucieczką do Londynu. O swoich losach obozowych nie mówiła wiele. Powtarzała jednak, że przetrwała więzienne warunki dzięki spotykaniu na swojej drodze ludzi gotowych pomóc jej przemycać jedzenie oraz inne niezbędne rzeczy. Miała uroczą naturę, którą zjednywała sobie przyjaciół – przekraczając tym samym granice pokoleń i narodowości. Zmarła w Arford 2007 r. Jej życie to przykład odwagi, poświęcenia i niezłomności ducha.